بسم الله الرّحمن الرّحيم
نهج البلاغه وآخرالزمان 6
ادامه مطلب...درخ 229 كه مربوط به علامات ظهوراست ؛امام(ع)مي فرمايند:«آگاه باشيدپدرومادرم فداي كساني بادكه نامهاشان درآسمان مشهور، ودرزمين نامعلوم است،بدانيدومنتظرباشيدپيش آمدهايي راكه خواهدشدازپراكنده شدن كارهاي شماوگسيختگي پيوندهاي شما، و روي كارآوردن وزمامدارگردانيدن كهتران شما اين پيشامدهاوقتي خواهدشدكه زدن شمشيربرمؤمن آسانتراست ازبدست آوردن يكدرهم ازراه حلال،اين وقايع وقتي روي خواهددادكه پاداش گيرنده ازآنكه مي بخشدبيشتراست اين كارهاهنگامي خواهدشدكه نياشاميده مست مي شويدبلكه ازنعمت وخوش گذراني است، وبدون اضطراروناچاري سوگنديادنموده وبدون درتنگناافتادن دروغ ميگوئيد،اين حوادث هنگامي روي خواهدآوردكه بلاءوسختي شمارابگزد چنانكه پالان ،كوهان شترراميگزد،چه بسياردرازاست اين رنج وچه دوراست اين آرزوواميدواري.اي مردم اين مهارهاي شتران(نفس اماره)راكه پشتهاي آنهابارهاي سنگين دستهاي شمارابرداشته است رهاكنيدوازسلطان(عج) خوددوري نجوئيد،پس خودرابعدازانجام كارهاتوبيخ وسرزنش مي نمائيدودرآنچه كه به آنرومي آوريدبرافروختن آتش فتنه وفساد بي باك داخل نشويد، وازآنراه بپيچيدوميان راه رابراي آن خالي گذاريد بجان خودم سوگندكه درزبانهءآتش آن فتنه مؤمن هلاك مي شود ، وغيرمسلمان سالم مي ماند.مثل من درميان شمامَثَل چراغي است درتاريكي كه هركه درآن داخل شودازآن روشني مي طلبد پس اي مردم بشنويدوحفظ كنيد، وگوشهاي دلهاتان رامهياوآماده سازيدتابفهميد.».ودرحكمت 98مي فرمايد:«روزگاربراي مردم خواهدآمدكه درآن مقرّب نيست مگرسخن چين نزد
پادشاه ، وزيرك خوانده نشودمگربدكاردروغگو، وناتوان نشمارندمگرشخص باانصاف درستكاررا،درآن زمان صدقه وانفاق درراه خداراغرامت وتاوان مي شمارند،وصله رحم وآمدوشدباخويشانرا منت مي نهندوبندگي خداراسبب فزوني برمردم مي دانند.پس درآنهنگام پادشاه به مشورت وكنكاش باكنيزان وحكمراني كودكان وانديشهءخواجه سراهامي باشد.».درحكمت 200دررابطه باوارثين خاك وظهوردولت حقهءآل محمدعليهم السلام ميفرمايد:«دنيابرمابازگرددومهرباني نمايدمانندبازگشت شتربدخووگازگيربه بچهءخويش .[ودرپي آن امام(ع) آيه شريفه5سوره مباركه 28راخواند - مي خواهيم برآنانكه درزمين ناتوان شمرده شده اندمنت نهاده آنهاراپيشوايان واِرث برندگان قراردهيم-».ودرحديث 1 دررابطه باامام(عج) مي فرمايد:«چون وقت آن برسدآقاي بزرگواروپيشواي دين مستقروپابرجاگردد، پس نزدآن بزرگوارگردآيند چنانكه پاره هاي ابردرفصل پائيز گردآمده بهم مي پيوندد.»[دراين رابطه قبلاًرواياتي ازائمه(ع) وكتب اديان ديگرنقل شدوجهت تكراري نشدن ازآوردن آن مطالب خودداري نموده مي توانيدبه آن قسمت مراجعه بفرماييد.]درحكمت 269درارتباط باظهورامام(عج) ودولت كريمه اش مي فرمايد:«البته سوگندبخداونديكه ازاوشب كرديم درباقيماندهءشب تاري كه ازروزروشن هويدامي گرددوچنين وچنان نبوده است.».درحكمت 361كه دررابطه باعلامات ظهوراست مي فرمايد:«مي آيدبرمردم روزگاري كه بجانمي مانددرايشان ازقرآن مگرنشانه اي وازاسلام مگرنامي درآنروزمسجدهاشان ازجهت ساختمان آباداست وازجهت هدايت ورستگاري ويران ساكنان وآبادكنندگان آنهابدترين اهل زمين هستندازآنهافتنه وتباهكاري بيرون آيدودرآنهامعصيت وگناه جاگيرد،برمي گرداننددرآن فتنه هركه راكه ازآن كناره گيرد، وبسوي آن مي برندهركه راازآن مانده است خداوندسبحان مي فرمايد: - بحق خودم قَسَم يادكرده ام كه فتنه وتباهكاري رابرآن مردم برانگيزم طوري كه بردبارخردمنددرآن سرگردان ماند - ، ومحققاً بجامي آورد، وماازخداگذشت ازلغزش غفلت وبي خبري رادرخواست
مي نمائيم.».[توضيح: قبلاًدرارتباط باامرونهي كنندگاني كه خودشان فاسدندو...صحبت شد؛چون دارم ازنهج البلاغه مطلب مي آورم مطالعه اين قسمت نيزبردانش ماخواهدافزودوخالي ازفايده نخواهدبود.امام(ع) در
حكمت 142مي فرمايد:«مباش كسيكه بي عمل وكرداربه آخرت اميدواراست ،وباميددرازتوبه وبازگشت راپس مي اندازد،دردنياگفتارش گفتارپارسايان ورفتارش رفتارخواستاران است، اگرازدنيابه اوداده شودسيرنگردد،واگربه اونرسدقناعت نكند ناتوان است ازسپاسگزاري آنچه به اوداده شده است ومي جويدزيادي رادرآنچه نرسيده بازمي داردوخوددست برنمي دارد،نيكوكاران رادوست داردوكردارشانراانجام نمي دهد، وگناهكارانرادشمن داردوخوديكي ازآنهااست، ازجهت زيادي گناهان ازمرگ كراهت داشته بدش مي آيدوايستادگي مي كندبرآنچه سبب كراهت ازمرگ شده ،اگربيمارشودپشيمان گرددوچون تندرستي يابدآسوده وغافل ماند،هرگاه آسايش بيندخودپسندشودوچون گرفتارگرددنوميدوپژمرده شود،اگربلاءوسختي برايش پيش آيدبانگراني دعاوزاري نمايد،وچون راحتي وخوشي به اودست دهدازروي غروروفريب دوري
گزيند،نفس(اماره) براومسلط است بآنچه گمان دارد،ومسلط نيست بآنچه باوردارد،برديگري به گناه بكمترازگناه خودمي ترسدوپاداش بيشترازكردارش رابراي خوداميدواراست چون بتوانگري رسدشادشده درفتنه وگمراهي افتدوچون تنگدست گرددنوميدشده وسستي نمايد،واگرطاعت وبندگي كندكوتاهي نمايدوچون درخواست كنداصراروكوشش دارد،اگربه اوشهوت وخواهشي روآوردنافرماني پيش گرفته توبه وبازگشت راپشت سراندازد،واگربه اواندوهي برسدازدستورهاي دين دوري گزيند عبرت وپندگرفتن ازديگران رابيان مي كندوخودعبرت نمي گيرد،ودراندرزدادن مي كوشدوخودپندپذيرنيست،پس اوبگفتارمي نازدوعمل وكردارش اندك است،درآنچه فاني ونابودگرددكوشش مي نمايدودرآنچه باقي وجاويداست سهل انگاري مي كند،غنيمت وسودبنظرش غرامت وتاوان مي آيدوغرامت وتاوان غنيمت وسود،ازمرگ ترسان است وپيش ازاينكه فرصت ازدست برودنمي شتابد،بزرگ مي شماردازنافرماني ديگري معصيتي راكه بزرگترازآنراازخودخُردمي پندارد،وازبندگي خويش بسيارمي شماردطاعتي راكه ازديگري اندك داند،پس اوبه مردم سختگيراست وبخودسهل انگار،بيهوده گويي باتوانگران رابيشتردوست داردازيادخداباتنگدستان،براي سودخودبه زيان ديگري حكم مي كندوبراي سودديگري بزيان خودحكم نمي كند ديگري راراهنمائي مي نمايدوخودراگمراه مي سازدپس ازاوپيروي مي كنندوخودمعصيت مي نمايد، وتمام مي ستاندوتمام نمي دهد، وازمردم مي ترسدنه درراه پروردگارش ودركارمردم ازپروردگارش نمي ترسد.».] پايان
نهج البلاغه رابخوانيد
سلام
پاسخ دادنحذفدرست شد؟